Creativiteit kan een Cliché zijn
 |
De vraag of machines werkelijk creatief kunnen zijn, blijft een onderwerp van verhitte discussie. Het hangt deels af van hoe we creativiteit definiëren. |
“AI zal nooit creatief zijn.” Dat is een bekende mantra.
We weten allemaal wat creativiteit is, toch?
Cambridge: “the ability to produce or use original and unusual ideas.”
Britannica: “the ability to make or otherwise bring into existence something new, whether a new solution to a problem, a new method or device, or a new artistic object or form.”
Ik betwist niet dat creativiteit, in deze zin, ver buiten het bereik van LLMs ligt.
Mijn argument is dat het meeste wat doorgaat voor creatief—en vaak heel creatief lijkt—-in feite iteratief is. Wat prima werkt voor veel dingen, inclusief de meeste advertenties.
Maar om de ‘creativiteit’ standaard te verhogen en vervolgens LLMs te verminderen, is een onmogelijke hoge barrière opzetten, waar AI onvermijdelijk faalt. Dan zeggen mensen: “Nou, ik zei toch dat het niet creatief is.”
En missen daardoor het iteratieve werk waar het heel goed in is.
Ik zal binnenkort een lang essay over dit onderwerp plaatsen, nadat ik het volgende heb gelezen:
The Creativity Code, door Marcus du Sautoy, en
The Artist in the Machine, door Athur I. Miller
Literary Theory for Robots, door Dennis Yi Tenen